Eindelijk staat papa ook eens op de foto

Omdat we buren zijn, weet ik dat papa zelf ook graag de camera pakt. Hij is degene die normaal gesproken alle momenten thuis vastlegt. Supermooi natuurlijk, maar het resultaat is vaak wel dat hij zelf bijna nergens op staat. Dat zie ik zo vaak bij ouders die zelf graag fotograferen; je wordt een soort onzichtbare toeschouwer van je eigen gezin. Terwijl het voor Fleur later juist zo waardevol is om te zien hoe haar vader naar haar keek toen ze nog maar net op de wereld was.

Ik vond het daarom extra tof dat hij tijdens deze zwangerschap- en newbornshoot ook echt de tijd nam om voor de camera te gaan staan. In het begin is dat voor mannen soms even onwennig, zeker als je gewend bent om zelf de knoppen te bedienen. Maar we hielden het relaxed. Geen gedoe met stijf poseren, maar gewoon even stilstaan bij wat er aan het gebeuren is. Achteraf gaf hij ook toe dat hij het eigenlijk heel fijn vond om er nu eens zelf bij te horen. Dat is waar je het voor doet; die beelden die laten zien dat hij er echt bij was, vanaf het allereerste begin.

Van de studio naar de babykamer

We waren er eerlijk gezegd best laat bij met de studiosessie. Haar buik was al flink rond en de uitgerekende datum kwam al akelig dichtbij. Maar dat mocht de pret niet drukken. De sfeer was allesbehalve gespannen; we hebben vooral veel gelachen en gekletst terwijl we die laatste loodjes vastlegden. Het is ook een beetje de charme van zo’n zwangerschap- en newbornshoot bij mij in de buurt. Het voelt niet als een officiële afspraak, maar meer als even bijkletsen terwijl ik ondertussen mijn camera erbij pak.

Omdat we die eerste shoot zo kort voor de bevalling deden, zat ik voor mijn gevoel een paar knipperen met de ogen later alweer bij hen aan de keukentafel. Dit keer niet in de studio, maar gewoon thuis voor het tweede deel van de zwangerschap- en newbornshoot. De koffie stond klaar en daar was ze dan eindelijk: Fleur. Een prachtig meisje met een bos donker haar waar je u tegen zegt. Het is zo bijzonder om iemand de ene week nog met een dikke buik te zien en de week daarna met zo’n klein hummeltje in de armen.

Een rustig momentje in de schommelstoel

Tijdens de newbornsessie bij hen thuis hebben we het heel rustig aan gedaan. Fleur deed het onwijs goed en sliep bijna overal doorheen. Aan het einde van de ochtend zijn we naar boven gegaan. Ze hebben daar echt een hele gave babykamer met prachtig behang. Moeders ging daar lekker in de schommelstoel zitten met Fleur, en dat geeft altijd zo’n mooi beeld.

Ik hou ervan om dan even ‘om het hoekje’ te gluren. Vanuit de deuropening zie je dan die moeder die daar met haar kindje gewoon even haar momentje pakt in de rust. Het is een klein inkijkje in hun nieuwe leven samen. Geen geposeerd gedoe, maar gewoon Fleur zoals ze is, veilig in de armen van haar mama in die mooie kamer die ze met zoveel zorg hebben klaargemaakt.

De dagen vliegen voorbij

Laten we eerlijk zijn: die eerste weken met een baby zijn een gekkenhuis. De dagen vliegen om en voor je het gevoel hebt dat je goed en wel bent opgestaan, is het alweer avond. Je bent alleen maar bezig met voedingen, slaapjes en je draai vinden. En als er dan, zoals bij dit gezin, ook nog een grote zus als Merel rondloopt, dan kom je simpelweg tijd tekort. Voor je het weet is die hele kraamtijd voorbij en vraag je je af waar de tijd gebleven is.

Juist daarom hou ik zo van die Lifestyle insteek. Het gaat mij niet om die ene geposeerde foto voor aan de muur, maar om het gevoel dat je krijgt als je de beelden terugkijkt. Dat je weer even die sfeer proeft van hoe het toen was. Die gewone, dagelijkse dingetjes die je nu zonder nadenken doet, maar die je ook het allersnelst weer vergeet als ze groter worden. De manier waarop Merel naar haar kleine zusje kijkt of hoe je daar samen op de bank zit met een pasgeboren baby op je arm; dat zijn de momenten die ertoe doen.

Een compleet beeld van jullie gezin

Deze serie laat precies zien wie ze zijn: een liefdevol gezin dat nu met z’n vieren verder gaat. Ik vond het vooral heel mooi om te zien hoe natuurlijk alles verliep, van de studiosessie tot de ochtend bij hen thuis. En laten we papa niet vergeten. Doordat hij nu eens niet zelf de camera vasthield, hebben we beelden waar hij ook echt onderdeel is van het geheel. Geen snelle foto van de zijkant, maar hij als trotse vader, midden in het moment met zijn vrouw en dochters.

Ik ben onwijs blij dat ik dit voor mijn buren mocht doen. Het is een serie geworden die de rust pakt in een verder nogal hectische tijd. Een fijn inkijkje in hun nieuwe leven samen, precies zoals het was.